
يكي از بناهاي زيبا و بسيار مستحكم دوره زنديه كه از لحاظ هنري و معماري داراي اهميت زيادي است، مسجد وكيل (مسجد سلطاني يا جامع وكيل) ميباشد. اين مسجد بدستور كريمخان زند ساخته شده است.از مناطق ديدني اين مسجد، شبستان جنوبي است كه داراي 48 ستون سنگي يكپارچه ميباشد(همین تصویر). مساحت اين شبستان در حدود 5 هزار متر مربع است و منبر چهارده پلهاي يكپارچه از سنگ مرمر از زيبائيهاي قسمت شبستان ميباشد. در منابع آمده است كه به فرمان كريم خان اين سنگ از مراغه به شيراز آورده شد. درسمت شمال مسجد طاق بلند و مهمي ساخته شده كه به طاق مرواريد معروف است و در دور اين طاق با قلم درشت و خط ثلث عالي يكي از سورههاي قرآن به صورت هلالي نوشته شده است. اهميت مسجد وكيل به جزء وسعت زياد آن در تاريخ هنر و معماري ايران ميباشد.
از دید بنده، در مقایسه با معماری دوره صفویه، معماری دوره زندیه بی آلایش تر و کاربردی تر مینماید. معماری ساده و در عین حال محکم با حداقل تزیینات و آرایشهای معمول نظر مرا جلب کرد. مورد دیگر که خیلی برایم جالب بود عدم رسیدگی و بازسازی و نبود هیچ گونه اطلاع رسانی در مورد بناهای شیراز بود.

سنگتراش هنرمند روی دو ستون از چهل و هشت ستون
شبستان اصلی مسجد(عکس بالا)، سال ساخت ستون ها را حک کرده. اکثر بازدید کنندگان از این موضوع اطلاع ندارند و بنده هم از یک باستانشناس شینده بودم و با کمی جستجو و خوش شانسی هر دو ستون را پیدا کردم. روی یکی کمرنگ تر بود و این تصویر از ستونی است که حکاکی آن برجسته تر است.